اکانت ظرفیتی پلی استیشن چیست؟ تفاوت ظرفیت ۱، ۲ و ۳ با اکانت قانونی

اگر دنبال خرید بازی برای PS5 یا PS4 گشته باشید، حتماً به عبارت «اکانت ظرفیتی» برخورده‌اید: ظرفیت یک، ظرفیت دو، ظرفیت سه، اکانت قانونی… و قیمت‌هایی که گاهی نصف قیمت خود بازی است. خودم وقتی اولین بار می‌خواستم برای PS5 بازی بخرم، نیم ساعت بین تب‌های مختلف گیج مانده بودم که این ظرفیت‌ها دقیقاً چه فرقی با هم دارند و کدامشان بعداً برایم دردسر نمی‌شود. در این راهنما به زبان ساده توضیح می‌دهم اکانت ظرفیتی چیست، تفاوت ظرفیت ۱ و ۲ و ۳ کجاست، اکانت قانونی یعنی چه، و مهم‌تر از همه: ریسک‌هایی که خیلی از فروشنده‌ها به شما نمی‌گویند.

اکانت ظرفیتی چیست و چرا اصلاً وجود دارد؟

سونی اجازه می‌دهد بازی‌های دیجیتالی که با یک اکانت خریده‌اید، روی یک کنسول «اشتراک‌گذاری» شود. در PS4 این قابلیت با تعیین کنسول اصلی (Primary) انجام می‌شد و در PS5 اسمش شده Console Sharing and Offline Play؛ یعنی هر اکانت فقط می‌تواند یک PS5 را به‌عنوان کنسول اشتراکی خودش فعال کند و روی آن کنسول، بقیه‌ی کاربرها هم به بازی‌های آن اکانت دسترسی دارند.

فروشنده‌های ایرانی از همین قابلیت استفاده می‌کنند: یک اکانت می‌سازند، بازی را رویش می‌خرند و بعد «ظرفیت‌های» همان اکانت را به چند نفر می‌فروشند. به همین دلیل قیمت اکانت ظرفیتی از خرید مستقیم بازی کمتر است — دارید یک بازی را با چند نفر غریبه شریک می‌شوید، نه اینکه صاحبش شوید.

تفاوت ظرفیت ۱، ۲ و ۳ در اکانت ظرفیتی

یک نکته را همین اول بگویم: تعریف ظرفیت‌ها بین فروشنده‌ها صددرصد یکسان نیست و قبل از خرید حتماً باید توضیحات همان فروشگاه را بخوانید. اما تعریف رایج بازار این است:

ظرفیت ۱؛ ارزان‌ترین و پرریسک‌ترین

اکانت فروشنده روی کنسول شما وارد و بازی نصب می‌شود و شما با پروفایل خودتان به‌صورت آفلاین بازی می‌کنید. چون همین اکانت به چند خریدار دیگر هم فروخته شده، نباید با آن اکانت آنلاین شوید؛ وگرنه احتمال قفل شدن بازی یا به خطر افتادن اکانت بالا می‌رود. برای بازی‌های داستانی تک‌نفره جواب می‌دهد، ولی خبری از مولتی‌پلیر، آپدیت راحت و خیال آسوده نیست.

ظرفیت ۲؛ حد وسط منطقی

در ظرفیت ۲ کنسول شما به‌صورت رسمی کنسولِ اشتراکی اکانت می‌شود (همان Primary در PS4 یا Console Sharing در PS5). این ظرفیت معمولاً فقط به یک نفر فروخته می‌شود؛ بنابراین می‌توانید با پروفایل شخصی خودتان هم آنلاین و هم آفلاین بازی کنید، تروفی و سیو روی اکانت خودتان ذخیره شود و اگر اکانت فروشنده پلی استیشن پلاس داشته باشد، از آن هم استفاده کنید. قیمتش از ظرفیت ۱ بیشتر است، ولی تجربه‌اش به بازیِ مال خودتان نزدیک‌تر است.

ظرفیت ۳؛ فقط با یوزر فروشنده

اینجا خبری از فعال‌سازی نیست؛ باید مستقیم با همان اکانت خریداری‌شده وارد شوید و بازی کنید و معمولاً کنسول باید به اینترنت متصل باشد. یعنی تروفی‌ها و سیوها روی پروفایل شما ثبت نمی‌شود و اگر فروشنده رمز را عوض کند یا اکانت مشکل بخورد، دستتان به جایی بند نیست.

اکانت قانونی چیست؟

اکانت قانونی یعنی بازی روی اکانتی خریده شود که کاملاً در اختیار خود شماست. بهترین حالتش این است که اکانت پلی استیشن شخصی خودتان را بسازید، با گیفت کارت شارژش کنید و بازی را مستقیم از استور بخرید. در این حالت بازی برای همیشه مال شماست: آپدیت‌ها، DLCها، مولتی‌پلیر، تروفی و سیو، همه روی اکانت خودتان. ایمیل و رمز دست کسی نیست و هیچ‌کس نمی‌تواند دسترسی‌تان را قطع کند.

تنها نکته این است که ریجن اکانت را درست انتخاب کنید تا گیفت کارت همان ریجن را راحت تهیه کنید؛ اگر هنوز اکانت نساخته‌اید، راهنمای بهترین ریجن پلی استیشن برای ایرانی‌ها را بخوانید. برای اکانت آمریکا می‌توانید گیفت کارت پلی استیشن آمریکا بگیرید و برای اکانت ترکیه از شارژ مستقیم اکانت ترکیه استفاده کنید.

مقایسه‌ی اکانت قانونی و ظرفیتی در یک نگاه

ویژگی	ظرفیت ۱	ظرفیت ۲	ظرفیت ۳	اکانت قانونی (شخصی)
بازی با پروفایل خودتان	بله (فقط آفلاین)	بله	خیر	بله
بازی آنلاین و مولتی‌پلیر	خیر	بله	محدود	بله
تروفی و سیو روی اکانت خودتان	بله	بله	خیر	بله
مالکیت دائمی بازی	خیر	خیر	خیر	بله
ریسک قفل شدن یا از دست دادن	زیاد	متوسط	متوسط	تقریباً صفر
هزینه	کمترین	متوسط	کم	بیشترین (ولی یک‌بار برای همیشه)

ریسک‌هایی که موقع خرید اکانت ظرفیتی باید بدانید

بگذارید روراست باشم؛ خود من هم برای بعضی بازی‌های تک‌نفره از ظرفیتی استفاده کرده‌ام و برای خیلی‌ها انتخاب به‌صرفه‌ای است. ولی این‌ها را باید با چشم باز بپذیرید:

• مالک بازی نیستید. اکانت مال فروشنده است؛ اگر فروشگاه تعطیل شود یا رمز عوض شود، عملاً به گارانتی فروشنده وابسته‌اید.
• اشتراک‌گذاری گسترده خلاف قوانین سونی است. فعال‌سازی برای چند خریدار (مخصوصاً ترفندهای ظرفیت ۱) با قوانین استفاده‌ی سونی نمی‌خواند و در موارد بدشانسی به مسدود شدن اکانت و از دست رفتن بازی ختم می‌شود.
• محدودیت آپدیت و نصب مجدد. در ظرفیت ۱ اگر بازی را پاک کنید یا کنسول ریست شود، نصب دوباره معمولاً منوط به لطف فروشنده است.
• فروشنده‌ی نامعتبر = پول دورریخته. اکانتی که به جای ۲–۳ نفر به ده نفر فروخته شود خیلی زود قفل می‌شود؛ قبل از خرید، اعتبار فروشگاه و شرایط گارانتی را حتماً چک کنید. راهنمای تشخیص کلاهبرداری گیفت کارت و اکانت را هم بخوانید.

کدام گزینه برای شما مناسب است؟

تجربه‌ی خودم را بخواهید: بازی‌های داستانی که یک‌بار تمام می‌شوند را می‌شود ظرفیتی (ترجیحاً ظرفیت ۲ از فروشنده‌ی معتبر) گرفت، ولی بازی‌هایی که قرار است ماه‌ها پایشان بنشینید — فیفا و فورتنایت و کالاف و هر چیزی که آنلاین است — حتماً روی اکانت قانونی شخصی بخرید. سیو صدساعته و آیتم‌های آنلاین چیزی نیست که بخواهید سرنوشتش دست اکانت شخص دیگری باشد. برای آنلاین‌بازی‌ها هم مقایسه‌ی پلن‌های پلی استیشن پلاس را ببینید تا اشتراک مناسب‌تان را انتخاب کنید.

جمع‌بندی

اکانت ظرفیتی راهی برای ارزان‌تر بازی کردن است، به قیمت شریک شدن با دیگران و پذیرفتن مقداری ریسک؛ اکانت قانونی شخصی کمی گران‌تر است، ولی بازی واقعاً مال خودتان می‌شود. اگر تصمیم گرفتید مسیر مطمئن را بروید، ساخت اکانت رایگان است و بعدش فقط یک گیفت کارت لازم دارید — می‌توانید گیفت کارت پلی استیشن را با تحویل سریع از گیفت کارت تهیه کنید و بازی بعدی‌تان را روی اکانت خودتان بخرید.